zaman...

zaman geciyor,hayat devam edip gidiyor..oyleki beni soktan soka sokuyor bu zamanin hizi.daha dun universitede okudugumuz arkadaslarimin evlenip cocluk cocuga karistigi,benim tam bir yil bir bucuk aylik evli olmam,yegenimin bir kac ay icinde iki yasinda bir genc kiz olacagi gercegi,ve son olarakta 5 gun once, ki ben hala bes gun nasil gecti bilmiyorum,buraya gelen annemin yuzunde gorupte dalip kaldigim o kirisikliklar bana zamanin yildirim hizi ile gectigini gosterip duruyor....o kadar dalip gidiyorum ki bazen,o kadar huzunlenip dertleniyorum ki...sevdiklerimin yaslanmasini hic ama hic kabul edemiyorum.babamin bembeyaz sacina sakalina bakamiyorum..sanki bu hayatta sonsuza kadar var olacakmisiz gibi kimseyi kaybetmeyi hayal bile edemiyorum.rabbim acilarini gostermesin.gurbette olmak o kadar zorki,ozledigin zaman burnun sizliyor,guzune bir kac damla yas toplaniyor,zorla iceri atiyorsun..isteyince goremeyecegini bildigin icin hayal ediyorsun onlari...sonra sacma sapan korkular geliyor.olumun hak oldugunu bildigin halde alma onlari Allahim benden,uzakta da olsa sag olsunlar,sihhatli olsunlar diyorsun...

simdi birde anne olacagim icin,cocugumun nasil yetismesi gerektigini dusunup,bana vatanina hayirli evlat olsun,rabbine iyi kul olsun diye dua ediyorum,ve anam babam geliyor direk aklima,acaba diyorum iyi bir evlat oldum mu ki?acaba bende iyi evlat hak ediyormuyum ki?sonra daha dogmamis evladim hayalimde doguyor buyuyor,bana evlatlik yapiyor...sonra aklima benim kucuklugum geliyor,annem babamin gencligi,anneannem babaannem dedemler...simdi benim annem anneanne oluyor...anneanem hayatta babannnemde,ama dedelerimin her ikiside vefat etti,annnem babam bu aciyi yasadi,ben yasamak istemiyorum onlari bu kadar severken....sanki onlar sevmemisti de...sanki onlar hayatta hic olmamisti,sanki f.... diye bir dedem olmadi benim... benim cocugum o guzel insani hic taniyamiyacak...

Allahim gece gece ne sacmaliyorum...???hormonlarim basima vurdu yine.ama sen buyuksun rabbim,biliyorum ki her mahluk gibi,her insan gibi bir gun sana gelecegiz...ama ben kiyamiyorum sevdiklerime,kendim de korkuyorum iste...onlarsiz olmaktan o aciyi yasamaktan.hic yaslanmasinlar,hic olmesinler,hep bizimle olsunlar istiyorum...ben anne babami cok ama cok seviyorum Allahim...cok ama cok....... lutfen bana akil ver,aklima mukayet ol,kalbime serinlik ver,ve en onemlisi imanima kuvvet ver...amin

ne yazacaktim neler cikti ortaya...oysaki ben 39. haftamiz bitti,doktora gittik hala tik yok diyecektim...mutlu mutlu sunu aldik bunu yaptik diyecektim.Annem yanima,arabistana geldi diyecektim...benden mutlusu yoktur simdi diyecektim...ama bunlar dokuldu satirlara...affedin.....