bir dogum hikayesi!

teyze oldum ben yaklasik bir sene 9 ay once...oyle guzel bir duygu imis ki teyze olmak,gorunce cilegi asik olmustum..oyleki hep yaninda olmak icime sokmak istiyordum..evlenip yeniden turkiye ye gittigimde nasil ozlemistim onu.hep beraber olmak istiyordum,saatlerce oynamak...Anne olsam bu kadar severmiydim ki ben cocugumu???

12 ocak sabahi saat yedi gibi birden bire gozlerimi aci verdim yatakta,damla damla suyumun sizdigini fark ettim,hic agrim sizim yoktu...hemen banyoya dogru kosturdum,tabi yolda daha fazla suyum geldi...kendimi temizledim...odaya dondum.esim her sabah ki gibi sabah namazindan sonra kahve icmek icin disariya cikmisti,sonrada kayinpederim icin doktor randevusu alacakti.yani en az ona kadar evde yok demekti... hic telas etmeden asagiya mutfaga indim,nasil olsa agrim yoktu,acilma baslamis olsa gerekki suyum gelmisti.iyi ama neden agrim yoktu???

acilmayi hizlandirsin diye bir cok tanidigin tavsiye ettigi zencefilli tarcinli cay yaptim,sonra annemin odasina gittim elimde bardak,annem benim o vakitte kalmis olmamdan killanmis olacakki firladi yataktan.ne oldu annem iyimisin dedi? suyumun gelmeye basladigini soyledim.her nekadar heyecenlandigini saklasada annem baya bir telaslandi..bavulum zaten hazirdi,bir kac parca esya daha hazirlandi,ve kocami beklemeye basladim.ama bir turlu gelmek bilmedi,saat dokuz gibi aradim.daha isinin oldugunu soyledi,babasina ugrayip ilac vermesi gerektigini soyledi,lutfen cabuk gel seni kahvaltiya bekliyoruz dedim,ama siz yiyin diye cevap verince dedim ki kendi kendime biraz daha sabir ve teleslanma december!!!

yarim saat sonra hubbi eve geldi,bende o zamana kadar ilik bir banyo yaptim,ve daha cok suyum geldi,ama hala aci agri sizi yok...daha babasina gitmedigini eve onemli bir kagit almaya geldigini soylediginde yuzumun aldigi sekli gorunce ne oldu ne var diye sormaya basladi...aslinda hubbi yaklasik uc hafta oncesinden gunde bes alti kere agrin varmi,suyun gelmedi demi diye sorup duruyordu,sadece agrinmi var yoksa dedi,dedim agrim felan yok.dinle beni dedim,ama suyum gelmeye basladi...gozleri parladi.haftalardir bekledigimiz an gelmisti iste,sonunda bebek gelmeye karar vermisti.benim minik NUNUM...

hemen hastaneye gidelim mi diye sordu,dedim acalemiz yok daha agrim felan yok.o zaman hemen babama gidip ilaclarini teslim edeyim sende o zamana kadar hazir ol dedi.annenlere birsey soyleme simdilik dedim annesinin dayanamayacagini bildigim icin.tamam dedi

saat on gibi eve geldi,annemler yuzumu gorunce anladilar degisik birseyler oldugunu sikistirinca soyledim,dua ediyorlar senin icin dedi...

saat on bucuk gibi hastaneye ulastik,normalde randevumuz olmadigi icin hastalar arasinda ki zaman dilimlerinden birinde muayene eden doktorum 1cm bir acilma var,ama suyun gelmis hastaneye yatis islemlerine baslayin dedi.1 cm mi??? aman Allahim dedim kendi kendime,onumde en az 10 saatlik bir dogum zamani var diye icimden gecirdim. direk dogum odasina alindim..gayet sik,luks bir oda.sanci cekme odasi felan degil,oda tamamiyla dogum icin hazirlanmis,bir dogum icin gerekli alet ve edevat sterilize edilmis kenarda duruyor,plasma tv,bebek kalp atislari ve rahim kasilmalari icin olan alet(NST) ki devamli bagli kaldi,vakum aleti...etrafa bakinip duruyorum...ama hic korku yok icimde,belki daha sancim baslamadigi icin.hemen serum baglandi,oxytocin dedigimiz rahim kaslarini calistiran ilac verilmeye baslandi,yani sancilarim baslatilmaya calisiliyordu...bir saate yakin zamanda alt karinda hafif agrilar basladi,agri demek dogru olmaz,rahatsizlik veren bir duyguydu...her bes dakikada bir gelmeye baslamisti...

saat 13.00 bas ebe oldugunu soyleyen orta yasli ingiliz bir bayan geldi,muayene etti,ve hala 1cm dedi.ama cok guzel kasilmalarin var bu gidisle hemen acilman olur aksama dogum biter dedi...

saat 16.00 nobetci uzman doktor yaninda diger iki doktorla geldi,yeni bir muayene ve 1 bucuk cm.moralim asiri derecede bozuk.artik agrilarim gobek deligime kadar tirmanmis,ve acayip bir sekilde kasiliyor butun karnim,canim feci sekilde yaniyor...bu aciyi hep merak etmistim,nasil bir sey oldugunu dogum yapanlara da sorup durmustum,bana adet agrilari gibi demislerdi.normalde cok adet agrisi ceken biri olarak ona benzer bisi beklemistim bende,ama daha farkliydi benim agrim.sanki karnimin icinde aninda acayip bisey sismeye basliyordu,sisiyor sisiyor tam patlamak uzereyken geciyordu..artik agrilarim her 4 dakikaya inmisti,agrilarimin sikligindan dolayi rahatlatici igne yaptilar,ve ben o her 4 dakika arasi cok tatli bir uykuya daliyordum ve 4 dakikanin sonunda karnimdaki o acayip gerilme ile yeniden uyaniyordum.esime masaj yapmasini soyledim belime,zira belimde cok agriyordu karnimla beraber.

saat 21.00 nobetci doktor yeniden gelip muayene etti degisme yok dedi.aradan 11 saat gecmesine ragmen hic bir degisiklik yok cevabi geliyordu,nasil nasil boyle birsey olabilirdi ki?bir kac kez tuvalete gidip oturdum,belki acilmaya yardimci olur diye,ama verilen ilactan okadar sersem gibiyim ki ayakta zor duruyorum..biraz yuru diyor ebe,ve ben odanin icinde donup dolasiyorum hubbi ile ayakta uyuyarak ve dusmemeye calisarak... hubbi kahve icmek icin izin istiyor,git diyorum,eve gidip ustunu basini degistirip geri geliyor....

saat 1.00 gecenin sessizliginde benim agrilarim tavana vurmus durumda,karnim patlayacak zannediyorum,basta anneme gulumseyip o kadar da kotu degilmis dedigim agrilar beni uyusturulmus uykumdan uyandiririp bagirtiyor...oyle felaket canim yaniyor ki..... hatirladigim tek sey agrilar...cunku agrilar arasi uyuyorum,gozumu her 3 dakikada bir aciyorum artik......

saat 4.00 doktor yeniden muyene ediyor,3 cm aglamak istiyorum,ama uyusmus beynim buna izin vermiyor...

saat 6.00 muayene eden doktor saat ona kadar bekleyelim eger bir degisme olmassa sazeryana almak zorundayiz artik demis esime,sebebi ise failure to progress,yani ilerleme olmamasi,suyumunda cok onceden gelip bitmesi sebebi ile bebek ve ben mikroplara karsi acik durumda olmamiz,bebegin susuz sikinti yasayacak olmasi vs...doktor bunlari soyluyor,zaten bildigim seyler.o yuzden kafa salliyorum...

saat 10.00 bir gun onceki nobetci doktor degismis yerine erkek biri gelmis,benim sansima! burda nobette kim varsa o yapiyor mudaheleyi,doktor getiremiyorsun,benim doktorumda bir gun oncesinden nobette oldugu icin kibarca kalamayacagini,yorgun oldugunu soyluyor...oyle caresiz hissediyorum ki butun hissizligimle,ne olacaksa bitsin artik diyorum...

hemen hemsireler ameliyat icin odamda hazirliga basliyorlar,sondaj takilliyor,antibiotik vuruluyor,uyku uyaniklik arasi ameliyathaneye dogru yol aliyoruz,ayni katta zaten iki oda otedeki ameliyathaneye sokuluyorum...agrilarim gelip gidiyor,epidural icin beni oturtuyorlar,anestezi uzmanida erkek... belimden uyusturucu yapiyor once,sonra anestezi verecek,ama agrim giriyor araya,durun diyorum,bekleyinnnnn cok canim yaniyor!!!bekliyorlar...agrim gecince ignenin girdigini hissediyorum sirtima,sonra acayip bir duygu,bacaklarimdan asagiya ilik sular iniyor sanki,bir uyusma...ve agrim son buluyor...

doktorum hazir,baslayalim mi diyor,onum kapatilmis,ama ben her sirasini ezbere bildigim sezeryanda neler olup bittigini cok iyi biliyorum,doktorun elinde cimbizdan buyuk aletle anestezi olmus mu degilmi diye karin derimi sikistirmasi lazim diye icimden gecirirken,oraya dokunuldugunu hissediyorum...hissediyorum demek istiyorum,ama aci olmadigini farkedince bundan vaz geciyorum...sonra bicagin karnimda keskin hareketini hissediyorum,artik ameliyat basladi,minik kanayan damarlarin yakilma sesi geliyor kulagima....

ne zaman bebegim cikacak diye bekliyorum,ama simdi dusununce arada uyudugumu fark ediyorum,cunku bazi seyleri tam hatirlamiyorum...doktorun SUCER! (emici) diye bagirdigini duyunca zamanin geldigini biliyorum,islandigimin farkindayim, bacaklarimdan asagiya birseyler akiyor,ya kan yada suyun geri kalani... sonra karnimin ust tarafindan bastirmaya basliyorlar bebek disari ciksin diye.oyle cok bastiriyorlar ki kemiklerim diye bagiriyorum,anestezi doktoru kemiklerinmi diye guluyor,yani kaburga kemiklerim diyorum sinirli sinirli... dogumdan sonra yaklasik iki hafta ust karin agrisi cektim sirf o yuzden...

bebisimin agzini temizlediklerini duyuyorum,sonra o guzel aglama sesi,bebegim diyorum,ama kimse benimle ilgilenmiyor basimda,herkes bebege bakiyor herhalde anestezici bile,sonra bebisim disari goturuluyor...

artik kapama islemleri baslamis durumda,ne yaptiklarini hayal etmeye calisiyorum,simdi rahimin ikinci katini dikiyordur,simdi gazli bezler cikardi,simdi kaslari dikiyor...arada uyuyup uyaniyorum,uyaninca sinirleniyorum,kahretsin ne yaptiklarini kacirdim diyorum kendi kendime...

iki kizin ustumu giydirmeye calistiklari vakit kendime geldim en son,bana saga don diye komut veriyor ama ne mumkun,hic bir sey kipirdamiyor karnimdan asagi,ite kaka giyindiriliyorum,sonra sedye ile disari cikiyoruz,yogun bakim odasina yollaniyorum.....uzun zaman dogum sancilari ceken rahimin cok yoruldugu icin kanama riski var diyor doktor,yogun bakimda yaklasik bir saat bekletiliyorum,hubbi geliyor yanima,opuyor,bebek nasil diye soruyorum,cok tatliiiii cok cirkinnn diyor,bak resmine diyip cektigi bir fotoyu gosteriyor,oyle ozluyorum ki onu o anda,yanimda olsun sarilayim istiyorum,bu arada agrilarim var feci sekilde,cunku anestezi yavas yavas geciyor,ve titriyorum,hayatta oyle titrememisim,cenelerim zangirdiyor,icine sicak hava ufleyen bir musambabsi bir seyin icine sokuyorlar beni...ilac verin diyorum,canim cok yaniyor..verdik diyorlar,hayir yetmediiii hala acim var diyorum...tamam bir daha verelim diyorlar,bir daha verildikten sonra agrimin kac dakika daha orada olacagini dusunup dislerimi sikiyorum...zaman geciyor ama bir degisiklik yok...

odana goturucez diyorlar,sedye haraket ediyor,once asansor sonra odadayiz...yatagima yerlestiriyorlar,annem,hubbi,kayinvalidem,gorumcem,kayinvalidemin eltisi ve kizi basimda...canim hala yaniyor,bebegim nerde diyorum,bekliyorum o karsilasma anini hayal ediyorum..sonunda bebegim nunum geliyor odama,gozumun nuru oluyor,hayatimin isigi,bana verin diyorum,yattigim yerde koynuma aliyorum,sikiyorum opuyorum,zehra yeter ver diyorlar,ama ben birakmak istemiyorum...o ne guzel koku,ne tatli bebek oyle....dunyanin en guzel bebegi yeni dogmus,daha once hic bu kadar tatlisi,bu kadar sekeri hic dogmamis gibi...evet evet Allah bana buyuk bir hediye gondermis,bu inanilmaz mucizeyi bana lutuf etmis...sana sukurler olsun rabbim........

iste bizim dogum hikayemiz...sonra ki gunlerde oglumda bir bakteri bulduklarini bahane ederek bizi ondan ayirdilar,oglum bensiz hastanede iki gun daha kaldi.sanki hic benim olmayacakmis,sanki evimize hic gelemeyecek gibi hissetsemde,sukur kavustuk...simdi bebekli gunler,nunulu gunler basladi...cok guzel gunler.... teyze olmak cok guzel,amma velakin anne olmak da cok cok cok daha guzelmis...rabbim isteyene nasip etsin!!! Rabbim onu hayirli evlat etsin,hayirli kul etsin rabbine,onun sevdigi ve razi oldugu kul etsin...aminnnn!!!!